Τετάρτη 8 Απριλίου 2009
Δευτέρα 6 Απριλίου 2009
Κι όμως! Συνέβη στο πολιτισμένο κράτος που λέγεται Ισραήλ…
Εφημερίδες, αντικατέστησαν με Photoshop, δυο υπουργούς σε επίσημη φωτογραφία, γιατί ήταν…γυναίκες!!!
Δύο εβραϊκές εφημερίδες άλλαξαν με Photoshop την εθιμοτυπική φωτογραφία του νέου ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου, εξαφανίζοντας τις δυο γυναίκες υπουργούς!
Οι δυο γυναίκες φυσικά δεν πρόλαβαν να αφήσουν τα εγκόσμια αλλά οι εφημερίδες θεώρησαν ότι είναι πολύ προσβλητικό να δημοσιεύσουν την επίσημη φωτoγραφία με γυναίκες μέσα. Οι δύο υπουργίνες λέγονται Limor Livnat και Sofa Landver οι οποίες στις εφημερίδες «Yated Neeman» και «Shaa Tova» αντικαταστάθηκαν από δύο εντελώς άγνωστους και άσχετους με την ισραηλινή κυβέρνηση άντρες!
Πολλοί Εβραίοι, κυρίως της ορθόδοξης τάσης, πιστεύουν ότι η φωτογραφία μιας γυναίκας παραβιάζει την θηλυκή σεμνότητα. Μερικές εφημερίδες στο Ισραήλ απαγορεύουν τη δημοσίευση γυναικείων φωτογραφιών σεβόμενοι τους θρησκευτικά επηρεασμένους αναγνώστες τους. Πάντως οι υπόλοιπες εφημερίδες στο Ισραήλ διακωμώδησαν τις μετατροπές και δημιούργησαν «παιχνίδια του τύπου «Σερσέ λα φάμ» (Αναζητήστε τη γυναίκα).
Το θέμα αλιεύθηκε στο exastal.blogspot.com (αναδημοσίευση από BBC) κι ευθύς μου ήρθε στο μυαλό ένα παρόμοιο θέμα που είχε δημοσιευθεί παλαιότερα εδώ.
Πηγή
via sibilla - σίβυλλα by σίβυλλα on 4/2/09
Να συλληφθούν ως ...φιλοτρομοκράτες οι εικονιζόμενοι ποδοσφαιριστές της Εθνικής Ελλάδος, που τόλμησαν να πανηγυρίσουν το γκολ τους, απευθυνόμενοι προς την πλευρά εκείνη του Παγκρήτιου, όπου υπήρχε αναρτημένο το πανώ FREE PALESTINE και το οποίο κατά ένα περίεργο τρόπο δεν φάνηκε ούτε μια στιγμή κατά την διάρκεια της χθεσινής μετάδοσης, μεταξύ των ομάδων ΕΛΛΑΣ - ΙΣΡΑΗΛ. Ποιό κανάλι είπαμε ότι μετέδιδε τον αγώνα; To MEGA;Υπάρχει βεβαίως και το ενδεχόμενο, οι κάμερες να ήταν ...χαλασμένες. Προτείνω λοιπόν στην κυβέρνηση, να δωρίσει μερικές καινούργιες κάμερες, από τις τόσες που σκοπεύουν να εγκαταστήσουν, προκειμένου να μην εκτεθεί ξανά το ...MEGAΛΟ ΚΑΝΑΛΙ.
Αναρχοκομμούνι
Αναρχοκομμούνι
via sibilla - σίβυλλα by σίβυλλα on 4/2/09
Θα ασκηθεί ΣΗΜΕΡΑ δίωξη σ' αυτόν που απειλεί, από τους έλληνες εισαγγελείς;
via sibilla - σίβυλλα by σίβυλλα on 4/2/09
Η ελληνική κυβέρνηση, η ελληνική αστυνομία, οι έλληνες δικαστές, ποιων εντολές εκτελούν;
Είναι όλοι τους προσκηνημένοι στο Ισραήλ και τις ΗΠΑ;
Il sport unisce, isrele uccide - يتلاقى الرياضة, [إيسرل] قتل
Le sport se joint, des mises à mort d'isrele - El deporte ensambla, las matanzas del isrele
Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΕΝΩΝΕΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΣΚΟΤΩΝΕΙ
This is their democracy! They made that they could appear the protests for their Nazi murderers of Gaza!
Questa è la loro democrazia! Hanno fatto di tutto per non far veder le protestre contro gli assassini nazisti di Gaza!* χρησιμοποιήσαμε φωτογραφίες από το "ΚΟΕ Κρήτης"
Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009
"Κλειστή Ζώνη": Το καρτούν που εξοργίζει το Ισραήλ
Ένα φιλμ κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους που δημοσιεύτηκε μέσω 'Ιντερνετ και φέρει τη σφραγίδα του βραβευμένου Εβραίου σκηνοθέτη Γιόνι Γκούντμαν (Βαλς με τον Μπασίρ), προκάλεσε αντιδράσεις στο Ισραήλ. Ο λόγος είναι ότι το 90 δευτερολέπτων φιλμάκι ευελπιστεί να περιγράψει την περιορισμένη ζωή των κατοίκων της Γάζας.
Το φιλμ, που ονομάζεται «Κλειστή Ζώνη» περιγράφει την προσπάθεια ενός παιδιού που ζει στη Λωρίδα της Γάζας, να κυνηγήσει ένα πουλί η οποία είναι μάταιη καθώς ο δρόμος κλείνει συνεχώς μπροστά του.
Ο σκηνοθέτης δήλωσε ότι σκοπός του φιλμ ήταν να αλλάξει τις παγιωμένες πεποιθήσεις περί καλού και κακού που κυριαρχούν στην πατρίδα του. «Οι άνθρωποι δεν θέλουν να ακούν ότι οι Παλαιστίνιοι είναι πραγματικοί άνθρωποι. Προτιμούν να τους θεωρούν κάτι κακό. Ότι όλοι είναι όπως τα μέλη της Χαμάς. Είναι εύκολο να λες "ας τους τιμωρήσουμε, ας τους σκοτώσουμε όλους" και πιο δύσκολο να τους αντιμετωπίσεις σαν καθημερινούς ανθρώπους που θέλουν να ζήσουν ειρηνικά» δήλωσε ο Γκούντμαν στην Jerusalem Post.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το φιλμ προωθεί τους σκοπούς της ισραηλινής οργάνωσης Gisha που στα εβραϊκά σημαίνει «Πρόσβαση». Η οργάνωση με ανακοίνωσή της υποστηρίζει ότι η ταινία, έχει ως στόχο να κινήσει την συμπάθεια των Ισραηλινών για «τα ανθρώπινα πλάσματα, τα οποία δεν μπορούν καν να προσπαθήσουν να πραγματώσουν τις επιδιώξεις και τα όνειρά τους, λόγω της απαγόρευσης να μετακινηθούν».
Ο Σαρί Μπασί, διευθυντής της οργάνωσης αναφέρει στην εφημερίδα ότι ο αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας, αποτελεί παραβίαση του δικαιώματος της ελεύθερης μετακίνησης και ότι αυτή η παραβίαση με τη σειρά της εμποδίζει τους ανθρώπους να εξασκήσουν μία σειρά άλλων βασικών δικαιωμάτων (παιδεία, τροφή, ιατρική περίθαλψη, ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, ελευθερία της έκφρασης κ.α.) «Είναι παράνομος, βάσει του διεθνούς δικαίου» δηλώνει.
Η ταινία έρχεται να δώσει φωνή στους σκοπούς της οργάνωσης Gisha, η οποία έρχεται να ενωθεί με τις φωνές πολλών άλλων διεθνών οργανώσεων, οι οποίες αντιτίθενται στον αποκλεισμό που υφίστανται 1,5 εκατ. άνθρωποι από τον Ιούλιο του 2007.
Ο Γκούντμαν ξεκίνησε την δημιουργία του φιλμ πριν την ισραηλινή επέμβαση στη Λωρίδα της Γάζας κατά την οποία 1.300 Παλαιστίνιοι - 400 παιδιά μεταξύ αυτών - έχασαν τη ζωή τους, όμως μετά την επέμβαση η σύντομη ταινία αποκτά άλλο βάρος, καθώς τα πνεύματα είναι ιδιαίτερα οξυμμένα.
Ο ισραηλινός καθηγητής Επικοινωνίας και ΜΜΕ Μπεν Ελιέζερ για παράδειγμα χαρακτήρισε το φιλμάκι «αηδιαστικό».
«Πρόκειται για ένα άσχημο, αηδιαστικό έργο.. Σίγουρα θα χρησιμοποιηθεί σαν όπλο κατά του Ισραήλ. (.) Πρέπει να δείχνουμε ανάλογη ευαισθησία και για τα παιδιά που ζουν στο νότιο Ισραήλ και τα οποία βομβαρδίζονται από τη Χαμάς κάθε μέρα. Θεωρώ ότι (ο Γκούντμαν) πρέπει να βραβευθεί από τον Αχμαντινετζάντ για το έργο του» δήλωσε στην Jerusalem Post.
Δείτε την "Κλειστή Ζώνη"
Πηγή : www.cosmo.gr
Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2008
Περνώντας το Τείχος των Ιεροσολύμων:μια συγκλονιστική μαρτυρία
"Η μεγαλύτερη προτεραιότητα κάθε κράτους πρέπει να είναι η προστασία των πολιτών του:γι'αυτό,στήριξα και στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις το δικαίωμα του Ισραήλ στην ανέγερση του τοίχους διαχωρισμού στη Δυτική Όχθη.",Χίλαρυ Κλίντον,Υπουργός Εξωτερικών ΗΠΑ
Γράφει η Anna Balzer,2/12/2008
"Ειναι κανεις εδω;",φωναξα.
"Παρακαλω περιμενετε εδω",ακουστηκε μια φωνη απο τον μεταλλικο πυργο.
Καθως δεν ειχα τιποτα αλλο να κανω,αρχισα να τραβαω φωτογραφιες.
"Συγνωμη!",ακουστηκε μια πιο δυνατη τωρα φωνη.
"Παρακαλω;"
"Αφηστε κατω τη μηχανη σας αμεσως!"
"Κι εσεις αφηστε με να περασω",αντιμιλησα.
"Σας ειπα να περιμενετε".
Το φωτακι στο μηχανισμο ελεγχου αναψε πρασινο κι ετσι μετακινηθηκα μαζι με τα πραγματα μου στην αλλη πλευρα.Εκει,με περιμενε ενας ανιχνευτης μεταλλων.
"Στοπ!",ακουστηκε μια φωνη απο μεγαφωνο.
Κοιταξα γυρω μου,αλλα δεν ειδα κανεναν.Αναρωτιομουν απο πού με παρακολουθουσαν.
"Επεστρεψε πισω και αφησε κατω τις τσαντες σου.Προετοιμασε τα χαρτια σου".
Εκανα οπως μου ειπαν.Μου εδωσαν εντολες να προχωρησω και βρεθηκα μπροστα σε μια δευτερη σιδερενια πυλη.
"Ειμαι ετοιμη",ειπα."Υπαρχει κανεις εδω;"
"Παρακαλω προχωρηστε προς την πορτα προς τα αριστερα σας".
"Ενταξει το εκανα.Και τωρα τι;",φωναξα εχοντας χασει την ψυχραιμια μου."Που εισαι;"
"Ηρεμησε,σε βλεπω",ακουστηκε η αορατη φωνη.
Επιτελους,ενας γελαστος στρατιωτης φανηκε μπροστα μου.Με οδηγησε σε μια ακομη πορτα (!) και μου ειπε να περιμενω ν'αναψει κι αυτο το φωτακι πρασινο.
Μετα απο λιγο,αναψε.Βρεθηκα σ'ενα χωρο με χοντρους τοιχους γυρω και χωρις κανενα παραθυρο.Ο στρατιωτης ζητησε την ταυτοτητα μου.Ξαφνικα,αλλαξε οψη.
"Πού ειναι η βιζα σου;"
"Μου ειπαν στο αεροδρομιο οτι τους ειχαν τελειωσει και οτι δε θα υπαρξει προβλημα,αφου ειμαι Αμερικανος πολιτης".
Ελεγα την αληθεια.Κοιταξα γυρω μου και ειδα καμια 25αρια Παλαιστινιους να περιμενουν για να περασουν στην απεναντι πλευρα.
"Μα καλα,δεν εχετε ατομα για να βαλουν αυτους τους ανθρωπους μεσα;Ποση ωρα θα τους εχετε ετσι να περιμενουν;"
"Μην ανησυχειτε,οι Παλαιστινοι ειναι μαθημενοι σ'αυτο",ηρθε η πληρωμενη απαντηση.
Εκνευριστικα περισσοτερο.Για μενα ομως,η αναμονη δεν εχει τελειωσει.Με οδηγησαν σε ενα αλλο δωματιο,οπου-αφου με εβγαλαν εξω-αρχισαν να ψαχνουν τα πραγματα μου.
Μετα απο λιγο,κατεφθασε μια νεα γυναικα.
"Σας παρακαλω,βγαλτε τα ρουχα σας"(!)
Παρα την οργη μου,αρχισα να γδυνομαι.Η στρατιωτης με κοιτουσε ερευνητικα,ωσπου ειπε "φτανει!",οταν ειδε οτι ειχα μεινει μοναχα με τα εσωρουχα.Κατοπιν,αρχισε τη σωματικη ερευνα:λεπτομερεστατη,αδιακριτη και προσβλητικη.Ουτε πεινασμενος αντρας που εχει να δει γυναικα χρονια δε θα με χουφτωνε ετσι.
Καποια στιγμη,τελειωσαμε.Με παρατησαν εκει μονη μου.Μετα απο καμια ωρα,μου πεταξαν τις τσαντες μπροστα μου:ολα ανακατεμενα και ακαταστατα,ειχαν ανοιξει ακομα και τα λουκουμια που ειχα παρει,με συνεπεια να ασπρισουν τα παντα απο τη ζαχαρη.
Βιαζομουν να φυγω.
"Η πορτα ειναι ακομα κλειδωμενη",ειπα στη γυναικα στρατιωτη.
"Ναι,καντε λιγη ακομα υπομονη".
"Γιατι;Δεν κανατε ολους τους ελεγχους που θελατε;"
"Συγνωμη,αλλα πρεπει να περιμενετε".
Η υπομονη μου ειχε εξαντληθει.Αρχισα να πεταω τα λουκουμια και ο,τι αλλο ειχα και μπορουσε να βρωμισει το χωρο.Η φανταρινα φανηκε να θορυβειται.
"Ενταξει,ενταξει",ειπε."Μπορεις να φυγεις τωρα".
Επιτελους η πορτα ανοιξε και βγηκα εξω.Στην εξοδο,αλλοι στρατιωτες μου ειπαν πως ο λογος της καθυστερησης ηταν οι φωτογραφιες που ειχα τραβηξει και υπηρχαν στη μηχανη μου.Βεβαια,ηταν ακομα εκει,αφου δεν φροντισαν να τις σβησουν!!!
Εβγαλα ενα βαθυ αναστεναγμο ανακουφισης.Το μαρτυριο ειχε τελειωσει.Αναρωτηθηκα,αν εγω ενιωσα σαν ενα ζωο χωρις αξιοπρεπεια γι'αυτες τις λιγες ωρες ελεγχου,ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΥΠΟΜΕΝΟΥΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ,ΟΛΗ ΤΟΥΣ ΤΗ ΖΩΗ;;;
Η Αννα Μπαλτζερ ειναι μια 28χρονη Αμερικανοεβραια,εγγονη προσφυγων του Ολοκαυτωματος.Ζει τις περισσοτερες μερες του χρονου στην Παλαιστινη,οπου μαζι με αλλους Ισραηλινους ακτιβιστες προσπαθουν να σταματησουν την σιωνιστικη τρομοκρατια που ασκει το εβραικο κρατος στους Παλαιστινιους πολιτες.Για περισσοτερες πληροφοριες,εδω:http://www.annainthemiddleeast.com./
Ο γραφων,ειχε υποστει παρομοια,αν οχι χειροτερη,εξευτελιστικη διαδικασια "ελεγχου" στο αεροδρομιο του Τελ Αβιβ.Αιτιολογια,συμφωνα με τους υπευθυνους,οτι...ταξιδευα μονος!!!Το παραπανω περιστατικο,καθως κι αυτο που μας περιγραφει η Μπαλτζερ,ειναι ενα απο τα πολλα που συμβαινουν καθημερινα σ'αυτο το κομματι γης που κυριολεκτικα καταδυναστευεται απο τα δηθεν μετρα ασφαλειας,που καθιστουν υποπτους τρομοκρατιας ακομα και τους πιο φιλησυχους πολιτες
Γράφει η Anna Balzer,2/12/2008
Ο ταν πρωτοεπισκεφτηκα τη Δυτικη Οχθη το 2003,στα σημεια ελεγχου υπηρχαν Ισραηλινοι στρατιωτες που κραδαιναν τα οπλα τους και φωναζαν στους Παλαιστινιους να μεινουν στη γραμμη.Επιστρεφοντας το 2005,βρηκα πολλα απ'αυτα τα σημεια αντικατεστημενα με περιστροφικες πυλες μεταλλων,στις οποιες οι Παλαιστινιοι οδηγουνταν περιμενοντας απο τους Ισραηλινους να πατησουν ενα κουμπι,προκειμενου να περασουν απο τη μια πλευρα στην αλλη.
Η πρωτη μου γνωριμια με αυτα τα "τερματικα" ηταν οταν θελησα να στειλω ταχυδρομικα στις Ηνωμενες Πολιτειες καποια προιοντα αγορασμενα απο τη Δυτικη Οχθη.Κρατωντας εξι τσαντες,βρεθηκα απεναντι απ'αυτα τα μεταλλικα κατασκευασματα στο σημειο ελεγχου Ειναμπ,τα οποια διεθεταν και ηλεκτροφορα συρματα.Στην ανοιχτη σιδερενια πορτα,δεν ηταν κανεις.
"Ειναι κανεις εδω;",φωναξα."Παρακαλω περιμενετε εδω",ακουστηκε μια φωνη απο τον μεταλλικο πυργο.
Καθως δεν ειχα τιποτα αλλο να κανω,αρχισα να τραβαω φωτογραφιες.
"Συγνωμη!",ακουστηκε μια πιο δυνατη τωρα φωνη.
"Παρακαλω;"
"Αφηστε κατω τη μηχανη σας αμεσως!"
"Κι εσεις αφηστε με να περασω",αντιμιλησα.
"Σας ειπα να περιμενετε".
Το φωτακι στο μηχανισμο ελεγχου αναψε πρασινο κι ετσι μετακινηθηκα μαζι με τα πραγματα μου στην αλλη πλευρα.Εκει,με περιμενε ενας ανιχνευτης μεταλλων.
"Στοπ!",ακουστηκε μια φωνη απο μεγαφωνο.Κοιταξα γυρω μου,αλλα δεν ειδα κανεναν.Αναρωτιομουν απο πού με παρακολουθουσαν.
"Επεστρεψε πισω και αφησε κατω τις τσαντες σου.Προετοιμασε τα χαρτια σου".
Εκανα οπως μου ειπαν.Μου εδωσαν εντολες να προχωρησω και βρεθηκα μπροστα σε μια δευτερη σιδερενια πυλη.
"Ειμαι ετοιμη",ειπα."Υπαρχει κανεις εδω;"
"Παρακαλω προχωρηστε προς την πορτα προς τα αριστερα σας".
"Ενταξει το εκανα.Και τωρα τι;",φωναξα εχοντας χασει την ψυχραιμια μου."Που εισαι;"
"Ηρεμησε,σε βλεπω",ακουστηκε η αορατη φωνη.
Επιτελους,ενας γελαστος στρατιωτης φανηκε μπροστα μου.Με οδηγησε σε μια ακομη πορτα (!) και μου ειπε να περιμενω ν'αναψει κι αυτο το φωτακι πρασινο.Μετα απο λιγο,αναψε.Βρεθηκα σ'ενα χωρο με χοντρους τοιχους γυρω και χωρις κανενα παραθυρο.Ο στρατιωτης ζητησε την ταυτοτητα μου.Ξαφνικα,αλλαξε οψη.
"Πού ειναι η βιζα σου;"
"Μου ειπαν στο αεροδρομιο οτι τους ειχαν τελειωσει και οτι δε θα υπαρξει προβλημα,αφου ειμαι Αμερικανος πολιτης".
Ελεγα την αληθεια.Κοιταξα γυρω μου και ειδα καμια 25αρια Παλαιστινιους να περιμενουν για να περασουν στην απεναντι πλευρα.
"Μα καλα,δεν εχετε ατομα για να βαλουν αυτους τους ανθρωπους μεσα;Ποση ωρα θα τους εχετε ετσι να περιμενουν;"
"Μην ανησυχειτε,οι Παλαιστινοι ειναι μαθημενοι σ'αυτο",ηρθε η πληρωμενη απαντηση.
Εκνευριστικα περισσοτερο.Για μενα ομως,η αναμονη δεν εχει τελειωσει.Με οδηγησαν σε ενα αλλο δωματιο,οπου-αφου με εβγαλαν εξω-αρχισαν να ψαχνουν τα πραγματα μου.
Μετα απο λιγο,κατεφθασε μια νεα γυναικα."Σας παρακαλω,βγαλτε τα ρουχα σας"(!)
Παρα την οργη μου,αρχισα να γδυνομαι.Η στρατιωτης με κοιτουσε ερευνητικα,ωσπου ειπε "φτανει!",οταν ειδε οτι ειχα μεινει μοναχα με τα εσωρουχα.Κατοπιν,αρχισε τη σωματικη ερευνα:λεπτομερεστατη,αδιακριτη και προσβλητικη.Ουτε πεινασμενος αντρας που εχει να δει γυναικα χρονια δε θα με χουφτωνε ετσι.
Καποια στιγμη,τελειωσαμε.Με παρατησαν εκει μονη μου.Μετα απο καμια ωρα,μου πεταξαν τις τσαντες μπροστα μου:ολα ανακατεμενα και ακαταστατα,ειχαν ανοιξει ακομα και τα λουκουμια που ειχα παρει,με συνεπεια να ασπρισουν τα παντα απο τη ζαχαρη.
Βιαζομουν να φυγω.
"Η πορτα ειναι ακομα κλειδωμενη",ειπα στη γυναικα στρατιωτη."Ναι,καντε λιγη ακομα υπομονη".
"Γιατι;Δεν κανατε ολους τους ελεγχους που θελατε;"
"Συγνωμη,αλλα πρεπει να περιμενετε".
Η υπομονη μου ειχε εξαντληθει.Αρχισα να πεταω τα λουκουμια και ο,τι αλλο ειχα και μπορουσε να βρωμισει το χωρο.Η φανταρινα φανηκε να θορυβειται.
"Ενταξει,ενταξει",ειπε."Μπορεις να φυγεις τωρα".
Επιτελους η πορτα ανοιξε και βγηκα εξω.Στην εξοδο,αλλοι στρατιωτες μου ειπαν πως ο λογος της καθυστερησης ηταν οι φωτογραφιες που ειχα τραβηξει και υπηρχαν στη μηχανη μου.Βεβαια,ηταν ακομα εκει,αφου δεν φροντισαν να τις σβησουν!!!
Εβγαλα ενα βαθυ αναστεναγμο ανακουφισης.Το μαρτυριο ειχε τελειωσει.Αναρωτηθηκα,αν εγω ενιωσα σαν ενα ζωο χωρις αξιοπρεπεια γι'αυτες τις λιγες ωρες ελεγχου,ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΥΠΟΜΕΝΟΥΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ,ΟΛΗ ΤΟΥΣ ΤΗ ΖΩΗ;;;
Η Αννα Μπαλτζερ ειναι μια 28χρονη Αμερικανοεβραια,εγγονη προσφυγων του Ολοκαυτωματος.Ζει τις περισσοτερες μερες του χρονου στην Παλαιστινη,οπου μαζι με αλλους Ισραηλινους ακτιβιστες προσπαθουν να σταματησουν την σιωνιστικη τρομοκρατια που ασκει το εβραικο κρατος στους Παλαιστινιους πολιτες.Για περισσοτερες πληροφοριες,εδω:http://www.annainthemiddleeast.com./Ο γραφων,ειχε υποστει παρομοια,αν οχι χειροτερη,εξευτελιστικη διαδικασια "ελεγχου" στο αεροδρομιο του Τελ Αβιβ.Αιτιολογια,συμφωνα με τους υπευθυνους,οτι...ταξιδευα μονος!!!Το παραπανω περιστατικο,καθως κι αυτο που μας περιγραφει η Μπαλτζερ,ειναι ενα απο τα πολλα που συμβαινουν καθημερινα σ'αυτο το κομματι γης που κυριολεκτικα καταδυναστευεται απο τα δηθεν μετρα ασφαλειας,που καθιστουν υποπτους τρομοκρατιας ακομα και τους πιο φιλησυχους πολιτες
Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2008
Οι Ισραηλινοί δεν ήταν εκεί, τότε!!! - The Israelis were not there then!!!
Ένα λαμπρό υπόδειγμα ρητορικής και πολιτικής από πρόσφατη συνεδρίαση των Ηνωμένων Εθνών, που έκανε τη διεθνή κοινότητα να χαμογελάσει: Ο λόγος του Παλαιστίνιου εκπροσώπου στα ΗΕ.
«Πριν αρχίσω την ομιλία μου , θέλω να σας πω κάτι για τον Μωυσή. Όταν έσκισε τον βράχο κι άρχισε να αναβλύζει νερό, σκέφτηκε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία για μπάνιο.
Έβγαλε λοιπόν τα ρούχα του, τα ακούμπησε στον βράχο και μπήκε στο νερό.
Όταν βγήκε και θέλησε να ντυθεί, τα ρούχα του είχαν εξαφανιστεί. Τα είχε κλέψει ένας Ισραηλινός.»
Ο Ισραηλινός εκπρόσωπος πετάχτηκε οργισμένος κι άρχισε να φωνάζει
«Τι είναι αυτά που λες; Οι Ισραηλινοί δεν ήταν εκεί, τότε.»
Οπότε ο Παλαιστίνιος εκπρόσωπος χαμογέλασε και είπε:
«Τώρα που το ξεκαθαρίσαμε αυτό, μπορώ να ξεκινήσω την ομιλία μου...»!
----------------------------------------------------------------------------------------
A brilliant model of political rhetoric at the recent meeting of the United Nations, made the international community smile: The reason was the Palestinian representative to the UN.
«Before I begin my speech, I want to tell you something about Moses. When teared the rock in half and the water started to spout, he thought it was a good opportunity for swimming.
He then took off his clothes, place them on the rock and went in the water.
When he came out and looked for his clothes to get dressed, his clothes had disappeared.
The Israelis had stolen it. »
The Israeli representative popped angry and started to shout
«What are you talking about? The Israelis were not there then. »
So the Palestinian representative smiled and said:
«Now that we clarified that, I can begin my speech ...»
«Πριν αρχίσω την ομιλία μου , θέλω να σας πω κάτι για τον Μωυσή. Όταν έσκισε τον βράχο κι άρχισε να αναβλύζει νερό, σκέφτηκε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία για μπάνιο.
Έβγαλε λοιπόν τα ρούχα του, τα ακούμπησε στον βράχο και μπήκε στο νερό.
Όταν βγήκε και θέλησε να ντυθεί, τα ρούχα του είχαν εξαφανιστεί. Τα είχε κλέψει ένας Ισραηλινός.»
Ο Ισραηλινός εκπρόσωπος πετάχτηκε οργισμένος κι άρχισε να φωνάζει
«Τι είναι αυτά που λες; Οι Ισραηλινοί δεν ήταν εκεί, τότε.»
Οπότε ο Παλαιστίνιος εκπρόσωπος χαμογέλασε και είπε:
«Τώρα που το ξεκαθαρίσαμε αυτό, μπορώ να ξεκινήσω την ομιλία μου...»!
----------------------------------------------------------------------------------------
A brilliant model of political rhetoric at the recent meeting of the United Nations, made the international community smile: The reason was the Palestinian representative to the UN.
«Before I begin my speech, I want to tell you something about Moses. When teared the rock in half and the water started to spout, he thought it was a good opportunity for swimming.
He then took off his clothes, place them on the rock and went in the water.
When he came out and looked for his clothes to get dressed, his clothes had disappeared.
The Israelis had stolen it. »
The Israeli representative popped angry and started to shout
«What are you talking about? The Israelis were not there then. »
So the Palestinian representative smiled and said:
«Now that we clarified that, I can begin my speech ...»
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)